Meritoros

Zmiany do ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

19 sierpnia prezydent Andrzej Duda podpisał Ustawę z 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych. Ustawa ta reguluje wiele kwestii dotyczących między innymi podwyższenie wysokości zasiłku chorobowego za pobyt w szpitalu oraz obowiązkowego profilu na PUE ZUS. Cześć zmian obowiązuje już od 18 września, pozostałe obowiązywać będą od 1 stycznia 2022, 1 kwietnia 2022 oraz 1 stycznia 2023. Poniżej przedstawiamy zestawienie zmian.

Zmiany obowiązujące od 18 września:

-od 18 września osoby współpracujące mogą przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i korzystać ze świadczeń w razie choroby i macierzyństwa,

-w życie weszła zmiana dotycząca przyznania renty osobom, które stały się niezdolne do pracy w okresach pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub zasiłku dla opiekuna, nawet jeśli nie było obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Osoby te muszą spełnić także pozostałe warunki do uzyskania renty z tytułu niezdolności do pracy.

-nowelizacja ustawy porusza także temat emerytur czerwcowych. Do przepisów wprowadzono zasadę, że przy ustalaniu wysokości emerytury w czerwcu uwzględnia się waloryzacje roczną lub kwartalne. Jest to zmiana bardzo korzystna dla przyszłych emerytów. Będą oni mogli, bez obaw o wysokość swojego świadczenia, składać wnioski w czerwcu. Jeśli ZUS przyznał prawo do emerytury w czerwcu 2021 r., to przeliczy jej wysokość na korzystniejszych zasadach bez składania wniosku w tej sprawie,

-nowe przepisy przewidują możliwość sporządzania protokołu kontroli oraz aneksu do protokołu kontroli także w formie elektronicznej. Do tej pory protokół kontroli mógł być sporządzony wyłącznie w formie pisemnej. Zmiana przepisów umożliwia płatnikom składek przekazywanie zastrzeżeń do protokołu kontroli elektronicznie,

-nowe przepisy poruszają także temat zwolnienia z naliczania i opłacania odsetek za zwłokę. Od wpłat dokonanych po 18 września 2021 r. nie trzeba już naliczać i opłacać odsetek za zwłokę, jeżeli ich wysokość nie przekracza 1% minimalnego wynagrodzenia za pracę (w 2021 r. – 28 zł, w 2022 r. – 30,10 zł),

-przepisy zobowiązują ZUS do zawiadomienia płatnika składek o kwocie nienależnie opłaconych składek, jeżeli ich wysokość przekroczy dziesięciokrotność kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym (obecnie 116 zł).

Zmiany, które wejdą w życie 1 stycznia 2022:

-ustawodawca uchyli zasadę, że nieterminowe opłacenie składek powoduje ustanie dobrowolnych ubezpieczeń. Dzięki temu, ubezpieczeni nie będą otrzymywali odmowy prawa do świadczenia z powodu stwierdzenia ustania ubezpieczenia chorobowego na skutek nieterminowego opłacania składek i nie będą musieli składać wniosków o wyrażenie zgody na opłacenie składek po terminie. Ubezpieczony dobrowolnie będzie objęty ubezpieczeniami od dnia zgłoszenia do dnia wyrejestrowania,

-do renty socjalnej będą stosowane te same zasady, co do renty z tytułu niezdolności do pracy,

-od nowego roku przepisy ujednolicą zasady przeliczania wysokości świadczeń przyznanych na nowych i starych zasadach. Od początku 2022 roku osoby, które dorabiają do świadczeń przyznanych na starych zasadach będą mogły tylko raz w roku wystąpić (tak jak obecnie osoby otrzymujące tzw. nowe emerytury) o doliczenie okresów składkowych przebytych po przyznaniu renty lub emerytury, czyli o przeliczenie świadczenia (podniesienie jego wysokości),

-nowe przepisy ustanowią, że od 2022 roku zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu będzie wyższy – będzie wynosił 80% podstawy wymiaru. Zasiłek chorobowy po ustaniu ubezpieczenia będzie przysługiwał przez krótszy okres – do 91 dni,

-rozszerzony zostanie krąg osób uprawnionych do zasiłku macierzyńskiego i zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego. Ze świadczeń tych będą mogły korzystać osoby, które z przyczyn od siebie niezależnych (tj. śmierci pracodawcy) utraciły prawo do ubezpieczenia chorobowego i urodziły dziecko po ustaniu tego ubezpieczenia,

-od nowego roku, ZUS będzie mógł potrącać należności z tytułu składek z wypłacanych świadczeń. Pozwoli to zminimalizować koszty dochodzenia roszczeń. Takie potrącanie ZUS będzie mógł stosować do tych swoich dłużników, którzy jednocześnie są świadczeniobiorcami (emerytami, rencistami lub pobierają zasiłki z ubezpieczeń społecznych).

-zniesione zostaną nieograniczone w czasie korekty dokumentów rozliczeniowych. Przez 5 lat będzie można składać korekty dokumentów za styczeń 2022 r. i kolejne miesiące. Po tym terminie zmiany na koncie ubezpieczonego będą możliwe tylko na skutek wyroku sądu lub prawomocnej decyzji. Dokumenty rozliczeniowe korygujące za okresy od stycznia 1999 r. do grudnia 2021 r.  będzie można złożyć do 1 stycznia 2024 r.

Zmiany, które wejdą w życie 1 kwietnia 2022:

-zmieni się forma zawiadomienia przez ZUS płatnika o wysokości obowiązującej go stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe. Płatnicy otrzymają informację o stopie procentowej w formie elektronicznej na Platformie Usług Elektronicznych ZUS.

Zmiany, które wejdą w życie 1 stycznia 2023:

-płatnik składek będzie zobowiązany założyć profil informacyjny na Platformie Usług Elektronicznych (PUE) ZUS i przekazać ZUS swój adres elektroniczny.

Źródło: www.zus.pl

WSTO – wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość

Od 1 lipca 2021 roku zostały wprowadzone duże zmiany dotyczące VAT e-commerce. Zmiany dotyczą między innymi wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość czyli tzw. WSTO, które zastąpiło wcześniejszą sprzedaż wysyłkową.

Przez WSTO, zgodnie z ustawą o VAT, rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, który jest:

-podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ustawy o VAT, lub

-podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub

-podmiotem niebędącym podatnikiem

pod warunkiem, że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Jest to tak naprawdę sprzedaż towarów za granice na rzecz osób prywatnych z innych krajów UE.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość podlega opodatkowaniu w miejscu, w którym kończy się wysyłka lub transport towarów do nabywcy. Od zasady tej są jednak wyjątki:

-zasady nie stosuje się do dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich, antyków i towarów używanych – gdy podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami szczególnymi określonymi w art. 120 ust. 4 lub 5 ustawy o VAT (opodatkowanie na zasadzie VAT marża),

a także w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków:

-dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej/stałe miejsce zamieszkania/zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego,

-towary są wysyłane lub transportowane do państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie siedziby/stałego miejsca zamieszkania/zwykłego miejsca pobytu dostawcy,

-całkowita wartość dostaw towarów dokonywanych w ramach WSTO, jak i usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych („usługi TBE”) świadczonych transgranicznie na rzecz konsumentów nie przekroczyła u podatnika w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości (w Polsce 42 000 zł).

Po przekroczeniu wyżej wymienionego progu, podatnik ma obowiązek wybrać jedno z dwóch rozwiązań – opodatkować sprzedaż w państwie konsumpcji lub skorzystać z procedury One Stop Shop (OSS), o której możecie przeczytać tutaj.

Mimo tego, że powyższy wybór jest fakultatywny, to podatnik nie można dokonywać rozliczeń w zakresie WSTO wybiórczo – częściowo w procedurze OSS i częściowo w deklaracjach VAT składanych w krajach konsumpcji. Musi zdecydować się na jedno rozwiązanie.

Jeśli podatnik, który nie przekroczył progu sprzedaży w wysokości 42 000 zł, to mimo może wybrać opodatkowanie WSTO oraz usług TBE w państwie konsumpcji.

Urlop okoliocznościowy

Urlop okolicznościowy to zwolnienie od pracy związane ze szczególnymi okolicznościami w życiu pracownika. Przepisy dotyczące urlopu okolicznościowego regulowane są przez rozporządzenie w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy. Urlop ten związany jest z silnymi emocjami, zarówno pozytywnymi, jak i negatywnymi, które podatnik przeżywa w związku z wystąpieniem szczególnych okoliczności. Za ten urlop pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, które liczone jest tak samo, jak w przypadku urlopu wypoczynkowego. W stawce za dzień bierze się pod uwagę wartość zmiennych składników wynagrodzenia pracownika z miesiąca, w którym przypadło zwolnienie.

Wymiar urlopu okolicznościowego wynosi 1 dzień lub 2 dni, w zależności od okoliczności:

–1 dzień – ślub dziecka, śmierć i pogrzeb babci, dziadka, brata, siostry, teścia, teściowej lub innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką,

–2 dni – ślub własny, narodziny dziecka, śmierć i pogrzeb dziecka, męża, żony, matki, ojca, macochy, ojczyma.

Urlop okolicznościowy jest związany ściśle z daną okolicznością, która uzasadnia do niego prawo. Dozwolone jest jednak, aby pracodawca udzielił urlopu na inne dni, które nie są stricte daną okolicznością. Ważne jest jednak, by ściśle się z nią wiązały (może to być dzień wolny ze względu na deklarację sali weselnej).

W przypadku, gdy pracownik wykorzystał urlop wypoczynkowy na przygotowania związane ze ślubem (na przykład deklaracja Sali weselnej), a sama uroczystość finalnie się nie odbyła, to tym samym pracownik nie spełnia uprawnień do skorzystania z urlopu okolicznościowego. W takiej sytuacji musi on wziąć urlop wypoczynkowy.

Oczywista pomyłka na kasie fiskalnej

Wielu przedsiębiorców korzysta z kas fiskalnych. Pomyłki przy ewidencji sprzedaży na tym urządzeniu zdarzają się podatnikom wielokrotnie. W przypadku wystąpienia takiej pomyłki, warto pamiętać co należy zrobić.

Zgodnie z §3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji:

–błędnie zaewidencjonowanej sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego),

-krótkiego opisu przyczyny i okoliczności popełnienia pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży, przy której nastąpiła oczywista pomyłka.

Jako oczywistą pomyłkę rozumie się błąd, który jest całkowicie niezamierzony, wynikający z niedokładności, pośpiechu, a także widoczny na pierwszy rzut oka.

W przypadku wystąpienia takiej oczywistej pomyłki, którą zauważamy zaraz po popełnieniu błędu, paragon nie powinien zostać wydany klientowi, a zachowany do późniejszego raportu oczywistych pomyłek. W obecności klienta nabija się sprzedaż na kasie fiskalnej ponownie i przekazuje klientowi poprawny paragon.

Przepisy nie przewidują określonej formy, w jakiej powinna być prowadzona ewidencja pomyłek zarejestrowanych na kasie fiskalnej. W związku z tym, aby stworzyć taką ewidencje można skorzystać ze stworzonego przez siebie druku lub z zeszytu. Na podstawie ewidencji oczywistych pomyłek należy pomniejszyć przychód oraz VAT należny wynikający z błędnych paragonów. Niezależnie od tego w jaki sposób będzie prowadzona ewidencja to powinna ona być przechowywana w bezpiecznym miejscu.

Druk ZAW-NR

Od 1 września 2019 roku wszedł w życie wykaz podatników zarejestrowanych, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT zwany białą listą podatników VAT, zastępujący poprzednie wykazy dotyczące podatników zarejestrowanych, wykreślonych oraz przywróconych do rejestru. W wykazie wykazywana jest między innymi nazwa firmy lub imię i nazwisko,NIP, REGON, PESEL, numer w KRS oraz numery rachunków rozliczeniowych.

Obecnie przedsiębiorcy zobligowani są do dokonywania płatności na rachunek znajdujący się na białej liście podatników VAT w przypadku, gdy kwota przelewu jest wyższa niż 15 000 zł. Jeśli natomiast podatnik dokonana płatność na inny rachunek kontrahenta niż ten, który jest wskazany w wykazie to musi liczyć się z sankcjami:

-nie będzie mógł poniesionego wydatku zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w ramach podatku dochodowego,

-będzie ponosił solidarną odpowiedzialność ze sprzedawcą w ramach podatku VAT.

Od tych sankcji podatnik może się jednak uwolnić, jeśli zawiadomi naczelnika urzędu skarbowego, właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, o powyższym fakcie na druku ZAW-NR. Druk ten należy złożyć w urzędzie skarbowym w ciągu 7 dni od dnia dokonania przelewu. W czasie pandemii termin na złożenie druku ZAW-NR został wydłużony do 2 tygodni.

ZAW-NR ma na celu uproszczenie i przyspieszenie procedury wyjaśniającej dokonanie błędnej płatności. Płatnik może złożyć druk osobiście w odpowiednim urzędzie, ale również przesłać go poprzez platformę ePUAP. Sam druk ZAW-NR można znaleźć na stronie www.podatki.gov.pl

Podatek od wygranej

Wygrana w różnego rodzaju loteriach sprawia ogromną radość. Niewielu zdaje sobie jednak sprawę z tego, że taka wygrana podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od przychodów (dochodów) pobiera się zryczałtowany podatek z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową. Dotyczy to zarówno zysków uzyskanych w Polsce, jak i na terytorium innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Wysokość podatku to 10% wygranej lub nagrody.

Podatnik, który otrzymał nagrodę lub wygraną, nie musi osobiście odprowadzać podatku do urzędu skarbowego. Podmiot przekazujący zwycięzcy nagrodę pobiera i odprowadza do urzędu skarbowego podatek od wygranej. W takim przypadku obdarowany nie ma obowiązku odprowadzania podatku od wygranej ani ujmowania uzyskanego przychodu w rocznym zeznaniu podatkowym. W przypadku, gdy nagroda ma postać materialną, a jej wartość przekracza kwotę zwolnioną z opodatkowania, to także zachodzi konieczność zapłaty podatku od wygranej.

Od podatku od wygranej, zgodnie z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnione z opodatkowania są wygrane w grach liczbowych, loteriach pieniężnych, grze telebingo, zakładach wzajemnych, loteriach promocyjnych, loteriach audioteksowych i loteriach fantowych, jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych nie przekracza 2280 zł.

Ze zwolnienia korzystają także podatnicy, którzy uzyskali wygrane w grach na automatach, grach w karty, grach w kości, grach cylindrycznych, grach bingo pieniężne i grach bingo fantowe – urządzanych i prowadzonych przez uprawniony podmiot na podstawie przepisów o grach hazardowych obowiązujących w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Metoda kasowa w podatku VAT

Metoda kasowa to jedna z form rozliczania podatku od towarów i usług, czyli podatku VAT. Polega ona na odprowadzaniu podatku VAT w momencie uregulowania całości lub częsci należności za dostarczony towar lub wykonaną usługę. Metoda kasowa, zwana jest także metodą uproszczoną. Na rozliczanie się za pomocą metody kasowej mogą przejść podatnicy posiadający status małego podatnika, przy czym jako małego podatnika rozumie się podatnika, u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro (kwota ta jest niższa i wynosi 45 000 euro między innymi dla podatników prowadzących przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi itd.).

Zgodnie z metodą kasową w VAT, VAT należny rozliczany jest w okresie przypadającym na datę uzyskania płatności od klienta. Do momentu, gdy kontrahent nie ureguluje płatności za fakturę, podatnik nie ujmuje jej w pliku JPK_V7 oraz rejestrach VAT. Zasada ta dotyczy także faktur zakupowych – podatek naliczony można odliczyć dopiero w okresie faktycznej zapłaty za fakturę. Jeśli faktura została zapłacona w części, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT-u tylko od tej opłaconej części.

Przy rozliczeniach za pomocą metody kasowej istnieje wyjątek – podatek VAT należy rozliczyć, bez względu na zapłatę, gdy spełnione są łącznie dwa warunki:

-transakcja jest dokonywana na rzecz osób prywatnych lub firm, które nie są czynnymi podatnikami VAT,

-minęło 180 dni licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, mały podatnik, rozliczający się metodą kasową, może zrezygnować z tej metody, jednak nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy, w trakcie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału, w którym stosował tę metodę.

Obowiązek podatkowy w VAT

Co do zasady, obowiązek podatkowy w VAT powstaje w dacie dostawy towarów lub wykonania usługi. Przepisy ustawy o podatku VAT wyróżniają jednak wyjątki od tej zasady, które warto znać.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Zasada ta ma także odniesienie do przyjmowanych częściowo usług. Usługę uznaje się za wykonaną, jeśli dla wykonanej części usługi określono zapłatę. Natomiast, gdy usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Powstanie obowiązku podatkowego dotyczy także zapłaty zaliczki, przedpłaty, zadatku, raty w całości lub w części przed dokonaniem dostawy towarów czy świadczeniem usługi. W takich przypadkach obowiązek podatkowy powstaje w dacie otrzymania całości lub części środków finansowych. Więcej na temat podatku VAT przy zaliczkach TUTAJ.

Ustawa o podatku od towarów i usług wprowadziła również liczne szczególne przypadki powstania obowiązku podatkowego w VAT, które są uzależnione m.in. od momentu otrzymania płatności czy wystawienia faktury. Dotyczy to między innymi takich czynności jak: wydanie towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu (obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty) oraz świadczenie usług budowlanych lub budowlano-montażowych (obowiązek podatkowy powstanie w momencie wystawienia faktury).

Inne zasady dotyczą ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego u tzw. małych podatników rozliczających się metodą kasową.

Dobrowolne ubezpieczenie chorobowe

Każdy przedsiębiorca zobowiązany jest do opłacania składek ZUS. Podatnik podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym (emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu) oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu. Ubezpieczenie, które jest dobrowolne, a mimo tego wiele przedsiębiorców się na nie decyduje, to ubezpieczenie chorobowe.

Ubezpieczenie chorobowe to składnik ubezpieczeń społecznych i daje możliwość podatnikom ubiegania się o prawo do zasiłków za czas niezdolności do pracy. Zasiłki, jakie uzyskuje się dzięki opłacaniu składki chorobowej to zasiłek chorobowy oraz zasiłek macierzyński. W przypadku niezdolności do pracy, przedsiębiorcy wypłacony zostaje zasiłek na określoną sumę pieniędzy przez ZUS. Warto jednak pamiętać, że zasiłek wypłacany jest dopiero po 90 dniach opłacania składki. W razie choroby, która wystąpiłaby przed upływem tego okresu, mimo, że przedsiębiorca wpłaca co miesiąc określoną kwotę na konto ZUS, zasiłek chorobowy nie przysługuje. Co więcej, niedotrzymanie terminu opłacenia składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe lub opłacenie jej w niepełnej wysokości skutkuje ustaniem tego ubezpieczenia. W niektórych sytuacjach na wniosek ZUS może wyrazić zgodę na opłacenie składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe po terminie. Pozytywnie rozpatrzony wniosek spowoduje zachowanie ciągłości ubezpieczenia chorobowego. W przypadku uzyskania negatywnej odpowiedzi, ubezpieczenie chorobowe ustanie od pierwszego dnia miesiąca, za który składki zostały opłacone po terminie lub w zaniżonej wysokości.

Składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe wynosi 2,45% podstawy wymiaru, którego używa się przy obliczaniu składek na ubezpieczenia społeczne. Dla przykładu – przedsiębiorca, który opłaca preferencyjne składki ZUS, jeśli nie opłaca dobrowolnej składki chorobowej uiszcza kwotę 627,01 zł, natomiast gdy opłaca to kwota ta wzrasta do wysokości 647,59 zł.

Nota korygująca

Błędy na fakturach zdarzają się każdemu przedsiębiorcy. O ile na prawidłowość wystawionych faktur sprzedażowych podatnik ma wpływ, o tyle na otrzymane faktury zakupowe nie ma. W przypadku pojawienia się błędów na fakturze zakupowej nabywca ma możliwość wystawienia noty korygującej.

Nota korygująca to dokument, który koryguje błędne dane na fakturze, takie jak na przykład:

-niewłaściwy NIP/adres,

-błędna data sprzedaży, odbioru, terminu płatności,

-złe oznaczenie towaru lub usługi.

Nota korygująca nie może być wystawiona w przypadku między innymi:

-błędnej jednostki miary i ilości dostarczonych towarów lub wykonanych usług,

-błędów rachunkowych (błędna stawka VAT, zła wartość towaru/usługi).

W przypadku powyższych błędów, powinna zostać wystawiona przez sprzedawcę faktura korygująca

Notę korygującą może wystawić jedynie nabywca towaru lub usługi. Kolejno nabywca musi przekazać notę korygującą do sprzedawcy, który ma za zadanie ją zaakceptować. Ustawodawca nie sprecyzował sposobu, w jaki sposób nota ma być zaakceptowana. Wystawca pierwotnej faktury może zatem zaakceptować notę drogą inną niż poczta tradycyjna, na przykład poprzez e-mail. Jeżeli jednak nota przekazywana jest drogą tradycyjną, to należy sporządzić i przekazać do sprzedawcy dwa egzemplarze. Po akceptacji noty korygującej przez sprzedawcę, zobowiązany on jest do podpisu obu not i odesłaniu jednej do nabywcy (wystawcy noty).