Meritoros

Spis z natury na 31.12.

Koniec roku to czas dla przedsiębiorców nie tylko na podsumowanie swoich działań biznesowych, ale także na podsumowanie między innymi swoich towarów.

Remanent to dokument, który zobowiązani są stworzyć podatnicy rozliczający się za pomocą podatkowej księgi przychodów i rozchodów na koniec danego roku (31 grudnina). Dokument zgodnie z § 24 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia KPiR to inwentaryzacja:

–towarów (są to wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej),

–materiałów podstawowych (są to materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu)

–materiałów pomocniczych (są to materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości),

–wyrobów gotowych (są to wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane),

–produkcji niezakończonej (jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty))

–braków (są to nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy produkcji)

–odpadów (są to materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową).

W remanencie na koniec roku nie ujmuje się środków trwałych i wyposażenia. 

Spis z natury powinien być sporządzony w sposób rzetelny, zgodny z rzeczywistym stanem, staranny i trwały, w szczególności powinien zawierać:

-imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy),

-datę sporządzenia spisu,

-numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury,

-szczegółowe określenie towaru i innych składników,

-jednostkę miary,

-ilość stwierdzoną w czasie spisu,

-cenę w złotych i groszach za jednostkę miary,

-wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową,

-łączną wartość spisu z natury,

-klauzulę „Spis zakończono na pozycji…”,

-podpisy osób sporządzających spis,

-podpis właściciela zakładu (wspólników).

Sporządzony remanent należy także prawidłowo wycenić. Materiały oraz towary handlowe objęte spisem wycenia się według cen zakupu lub nabycia. Półwyroby, wyroby gotowe i braki własnej produkcji wycenia się według kosztów ich wytworzenia. Odpady użytkowe, które utraciły swoją pierwotną wartość w toku produkcji, wycenia się według wartości oszacowanej z uwzględnieniem ich przydatność do dalszego użytkowania.

Jeśli podatnik w swojej firmie nie ma towarów, które podlegają pod sporządzenie remanentu (są to na przykład firmy usługowe) to wartość remanentu wynosi 0 zł i również powinna być wpisana do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Remanent jest wtedy oświadczeniem przedsiębiorcy, że na dzień 31 grudnia w firmie nie znajdują się żadne artykuły objęte remanentem.

Oświadczenie PIT-2

PIT-2 to jeden z dokumentów, który pracownicy wypełniają na początku swojego zatrudnienia u danego pracodawcy. W związku ze zmianami, jakie wprowadził Polski Ład, wielu pracodawców zobowiązało pracowników do złożenia PIT-2 po raz drugi.

PIT-2 to oświadczenie pracownika, upoważniające pracodawcę do pomniejszania zaliczek na PIT o kwotę zmniejszającą podatek. Od 2022 roku kwota wolna od podatku wzrosła do kwoty 30 tyś. złotych. Odpowiednikiem tej kwoty jest 5 100 zł rocznej kwoty zmniejszającej podatek. Miesięczna kwota, która zmniejsza zaliczkę na podatek dochodowy wynosi 1/12 z tej kwoty, czyli 425 zł. Oświadczenie PIT-2 jest podstawą dla zakładu pracy do stosowania kwoty wolnej już w zaliczkach na podatek dochodowy. Oświadczenie to składane jest jednorazowo, nie należy składać go w każdym kolejnym roku zatrudniania u tego samego pracodawcy. PIT-2 zachowuje ważność w kolejnych latach podatkowych (aż do jego odwołania/wycofania przez pracownika).

Od 1 stycznia 2022 r. kwota wolna i kwota zmniejszająca podatek dotyczą wszystkich pracowników rozliczających się na zasadach ogólnych, niezależnie od wysokości wynagrodzenia. Kwota wolna i kwota zmniejszająca podatek przysługuje także tym pracownikom, którzy przekroczą próg podatkowy, a więc tym, których dochód roczny do opodatkowania jest wyższy niż 120 tyś. zł.

Warto podkreślić, że PIT-2 ma zastosowanie do przychodów:

Wyjątkiem od tej zasady są jednak pracownicy, którzy są dodatkowo emerytami, przedsiębiorcami lub wieloetatowcami. Dla każdej osoby przysługuje wyłącznie jedna kwota wolna od podatku, niezależnie od tego, z ilu miejsc uzyskują dochód. W przypadku emeryta kwotę wolną uwzględnia w zaliczkach organ rentowy. W przypadku przedsiębiorcy kwota wolna uwzględniana jest w zaliczkach na podatek od przychodów z działalności gospodarczej. Wieloetatowiec natomiast może upoważnić tylko jednego pracodawcę do uwzględniania kwoty wolnej. Należy także zwrócić uwagę, że oświadczenie PIT-2 nie dotyczy osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie oraz dzieło.

Tarcza Antyinflacyjna

Od jakiegoś czasu, w Polsce znacznie wzrasta inflacja. W związku z tym Rząd postanowił wprowadzić kilka założeń, mających pomóc z nią walczyć. Wśród nich znalazły się między innymi rozwiązania na okres od stycznia 2022 do marca 2022, tj. obniżenie stawki VAT na gaz ziemny oraz ciepło systemowe z 23% do 8%, zniesienie akcyzy na energię elektryczną i obniżenie stawki VAT na energię elektryczną z 23% na 5%. Rząd planuje wprowadzić także obniżenie ceny paliwa poprzez zmniejszenie akcyzy. Rozwiązanie to ma działać do końca maja 2022 r.

Ponad to, zaplanowane jest także wdrożenie dodatku osłonowego, polegającego na dopłacie do gospodarstwa domowego kwot od 400 zł do 1 437,50 zł, w zależności od ilości domowników oraz dochodu na osobę.

Dodatek osłonowy będzie płatny w dwóch ratach i wynosić będzie:

W przypadku gospodarstw domowych, wykorzystujących węgiel do ogrzewania, dodatek będzie wynosił:

Wycofanie środka trwałego na cele prywatne

Podatnicy bardzo często wprowadzają prywatne środki trwale do działalności gospodarczej. Nie rzadko zdarza się także, że środki trwałe są wycofywane z działalności na cele prywatne. Takie wycofanie ma jednak swoje konsekwencje podatkowe.

W przypadku wycofania środków trwałych z ewidencji należy wziąć pod uwagę to, czy zostały one w pełni zamortyzowane, czy też nie. Jeśli środek trwały w momencie wycofania nie był jeszcze całkowicie zamortyzowany, należy zaprzestać naliczania amortyzacji. Ostatni odpis amortyzacyjny powinien zostać naliczony w miesiącu wycofania środka trwałego. Nieumorzona wartość nie może natomiast stanowić kosztu uzyskania przychodu przedsiębiorcy, zostanie ona zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego. Co więcej, podatnik nie koryguje kosztów uzyskania przychodów o wartość dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych. W związku z tym, że zanim wycofał środek trwały z działalności, używał go w celu uzyskania przychodów, miał prawo zaliczać w tym okresie odpisy amortyzacyjne tego środka w koszty podatkowe. Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT, jeżeli zbycie wycofanego z ewidencji środka trwałego nastąpi w ciągu 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następnego po miesiącu wycofania środka trwałego, to operacja ta zostanie zakwalifikowana jako przychód z działalności gospodarczej i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Podatnik dopiero po upływie terminu 6 lat może sprzedać środek trwały bez konsekwencji na gruncie podatku PIT.

Przy wycofaniu środka trwałego z ewidencji, znaczenie ma także odliczenie podatku VAT podczas zakupu. Jeśli w momencie nabycia składnika majątku podatnik miał prawo odliczyć VAT naliczony, to jest on także zobowiązany do rozliczenia podatku w momencie wycofania środka trwałego na cele prywatne.

Składka zdrowotna od 2022 roku

Polski Ład zrewolucjonizuje wiele ustaw. Jedną z największych zmian jest składka zdrowotna – od 2022 roku nie będzie ona już odliczana od podatku. Zmieni się także jej wysokość.

W zależności od formy opodatkowania, składka zdrowotna będzie następująca:

-Skala podatkowa – wysokość składki zdrowotnej będzie wynosić 9% dochodu, przy czym nie mniej niż 270,90 zł miesięcznie,

-Podatek liniowy – wysokość składki zdrowotnej będzie wynosić 4,9% dochodu, przy czym nie mniej niż 270,90 zł miesięcznie,

Jako roczną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne, dla przedsiębiorców opodatkowanych według skali podatkowej, podatkiem liniowym lub podatkiem kwalifikowanym praw własności intelektualnej (IP Box), uznaje się dochód z działalności gospodarczej za rok kalendarzowy. Jako dochód rozumie się przychody pomniejszone o koszty uzyskania tych przychodów oraz dodatkowo pomniejsza się go o kwotę opłaconych w tym roku składek na ubezpieczenia: emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe (jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów).

W przypadku, gdy podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne będzie niższa niż kwota minimalnego wynagrodzenia (3 010 zł) pomnożona przez 12 miesięcy, podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne za ten rok składkowy w 2022 roku będzie stanowić kwota 36 120 zł.

Jeśli przedsiębiorca poniesie stratę, podstawę wymiaru składki stanowić będzie kwota minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu 1 stycznia roku składkowego. 1 stycznia 2022 roku będzie to kwota 3010 zł, a zatem wysokość składki w miesiącach, w którym przedsiębiorca będzie ponosić stratę, albo kwota dochodu nie przekroczy kwoty 3 010 zł, wyniesie 270,90 zł.

-Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – składka zdrowotna będzie uzależniona od wysokości przychodu przedsiębiorcy. Przy założeniu, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale 2021 roku wyniesie 6 000 zł, składka zdrowotna będzie wynosić odpowiednio:

PrzychódSkładka miesięczna
poniżej 60 tys. zł324 zł
od 60 tys. zł do 300 tys. zł540 zł
powyżej 300 tys. zł972 zł

W przypadku przedsiębiorców rozliczających się za pomocą opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych miesięczna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne będzie wynosić:

-kwotę równą 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, jeżeli przychody z działalności osiągnięte od początku roku kalendarzowego, nie przekroczyły kwoty 60 000 zł,

-kwotę równą przeciętnemu miesięcznemu wynagrodzeniu, jeżeli przychody z działalności osiągnięte od początku roku kalendarzowego przekroczyły kwotę 60 000 zł, a nie przekroczyły kwoty 300 000 zł,

-kwotę równą 180% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, jeżeli przychody z działalności osiągnięte od początku roku kalendarzowego przekroczyły kwotę 300 000 zł.

-Karta podatkowa – wysokość składki zdrowotnej będzie wynosić 270,90 zł.

Przedsiębiorcy, którzy opodatkowani są za pomocą karty podatkowej będą opłacać składkę na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 9% podstawy wymiaru składki stanowiącej kwotę minimalnego wynagrodzenia w danym roku.

W 2022 roku kwota minimalnego wynagrodzenia wyniesie 3 010 zł, natomiast kwota składki zdrowotnej podlegającej wpłacie do ZUS – 270,90 zł.

Ulga dla klasy średniej

Pakiet rozwiązań tzw. „Polski Ład” wprowadza zmiany w 23 ustawach, w tym między innymi PIT, CIT, VAT oraz w Ustawie o zryczałtowanym podatku. Zmiana ta dotyczy także ulg podatkowych, wprowadzając między innymi ulgę dla klasy średniej. Ulga ta dotyczy wyłącznie przychodów z tytułu:

–umowy o pracę,

–działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach skali podatkowej.

Oznacza to, że z ulgi nie będą mogli skorzystać: emeryci uzyskujący przychody z tytułu emerytury, zleceniobiorcy oraz osoby uzyskujące przychody z umów o dzieło

Co więcej, ulga przysługuje tylko do określonej wysokości przychodu tj. od 68 412 zł do 133 692 zł przychodów rocznie, co miesięcznie daje kwoty od 5 701 zł do 11 141 zł. Wysokość ulgi oblicza się za pomocą wzoru:

–(A x 6,68 proc. – 4566 zł)/ 0,17   – dla A wynoszącego co najmniej 68 412 zł i nieprzekraczającego kwoty 102 588 zł,

–(A x (-7,35 proc.) + 9829 zł)/ 0,17   – dla A wyższego od 102 588 zł i nieprzekraczającego kwoty 133 692 zł


– gdzie A oznacza sumę uzyskanych przez podatnika w roku podatkowym i podlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 27 przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy oraz uzyskanych w ciągu roku przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej pomniejszonych o koszty prowadzenia tej działalności z wyłączeniem z tych kosztów składek na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a i pkt 2a.
 

Okres wypowiedzenia umowy o pracę

Jedną z najpopularniejszych zawieranych umów jest umowa o pracę. Rozwiązanie takiej umowy wiąże się z okresem wypowiedzenia, którego długość zależy od długości zatrudnienia pracownika.

Umowa o pracę może być zawarta na czas określony, czas nieokreślony lub okres próbny. W przypadku zawarcia umowy na czas określony lub czas nieokreślony, okres wypowiedzenia, w zależności od długości zatrudnienia u danego pracodawcy, wynosi:

–2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy,

–1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy,

–3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

W przypadku zatrudnienia na okres próbny, okres wypowiedzenia także zależy od długości zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi odpowiednio:

–3 dni robocze, jeśli umowa zawarta jest na mniej niż 2 tygodnie,

–1 tydzień, gdy umowa zawarta jest na co najmniej 2 tygodnie,

–2 tygodnie, w przypadku umowy zawartej na 3 miesiące.

Jeśli okres wypowiedzenia liczony jest w tygodniach, to jako moment rozpoczęcia biegu wypowiedzenia jest pierwsza niedziela występującą po dniu złożenia wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia kończy się po jednym lub dwóch tygodniach kalendarzowych, oznacza to, że sobota zawsze jest ostatnim dniem okresu wypowiedzenia.

W przypadku miesięcznych okresów wypowiedzenia, wypowiedzenie liczone jest od pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało złożone wypowiedzenie umowy. Okres wypowiedzenia kończy się z ostatnim dniem danego miesiąca.

Sprzedaż mieszana

Podatnicy dokonujący sprzedaży mieszanej, czyli tacy którzy dokonują zarówno sprzedaży opodatkowanej, jak i zwolnionej z podatku VAT, zobowiązani są do wyodrębnienia wydatków, które są związane z działalnością opodatkowaną oraz tych, które dotyczą działalności zwolnionej. Nie zawsze jednak jest to możliwe, gdyż część kosztów może być związana zarówno z działalnością opodatkowaną, jak i zwolnioną z VAT (np. koszty usług księgowych). W takim przypadku, podatnik powinien zastosować współczynnik proporcji sprzedaży.

Prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dotyczących zarówno sprzedaży opodatkowanej, jak i zwolnionej przysługuje podatnikowi wyłącznie na podstawie współczynnika proporcji sprzedaży. Proporcję oblicza się na podstawie obrotu netto z roku poprzedniego (tj. stosunek sprzedaży opodatkowanej do sprzedaży całkowitej). Wynik proporcji zaokrągla się w górę. Wskaźnik ten obrazuje procentową wartość udziału obrotu opodatkowanego w całkowitym obrocie.

W przypadku, gdy podatnik:

-w poprzednim roku podatkowym nie osiągnął obrotu z tytułu działalności opodatkowanej i zwolnionej,

-obroty w poprzednim roku nie przekroczyły 30 000 zł,

-proporcja ustalona za poprzedni rok w bieżącym roku według podatnika byłaby niereprezentatywna,  

powinien złożyć wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o uzgodnienie szacunkowej proporcji sprzedaży.

Wniosek u szacunkowe ustalenie proporcji należy złożyć:

-przed rozpoczęciem sprzedaży mieszanej

-na początku roku podatkowego (w przypadku, gdy obrót w poprzednim roku nie przekroczył 30 000 zł lub proporcja ustalona za poprzedni rok, w bieżącym roku według ciebie byłaby niereprezentatywna).

Infolinia dla przedsiębiorców dot. Polskiego Ładu

W czwartek (28.10.2021 r.) Senat wprowadził kilkadziesiąt poprawek do ustawy tzw. Polski Ład. Kolejnego dnia (29.10.2021 r.) Sejm ostatecznie postanowił uchwalić wszystkie wcześniej projektowane przepisy podatkowe i obecnie ustawa czeka na podpis Prezydenta. Polski Ład ma wejść w życie 1 stycznia 2022 i wprowadzić wiele zmian podatkowych, w tym między innymi: podniesienie kwoty wolnej od podatku, podniesienie progu podatkowego oraz brak możliwości odliczenia składki zdrowotnej od podatku.

W związku z bardzo szybkim tempem wprowadzenia w życie ustawy, a co za tym idzie wielu zmian podatkowych, Ministerstwo zdecydowało się na utworzenie specjalnej infolinii dla przedsiębiorców dot. Polskiego Ładu. Wsparcie ma być oferowane w formie rozmowy telefonicznej z konsultantem, rozmowy na livechat oraz całodobowego dostępu do kontaktu z wirtualnym asystentem.

Zgodnie z informacją wskazaną przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii „W najbliższych tygodniach powstanie infolinia, której celem będzie informowanie o rozwiązaniach zawartych w ustawach wchodzących w skład rządowego programu Polski Ład”

Kod wykonywanego zawodu

Od 16 maja 2021 roku zmieniły się formularze zgłoszeniowe ZUS – ZUS ZUA i ZUS ZZA. W formularzach pojawiły się nowe pola, które zobowiązują do określenia zawodu zgłaszanej do ubezpieczeń osoby. Kod wykonywanego zawodu należy uzupełnić nie tylko dla pracowników, ale także dla osób na samozatrudnieniu.

Kod zawodów należy podawać:

-zawsze na dokumentach zgłoszeniowych pierwszorazowych (także składanych po 15 maja 2021 r. za okresy wsteczne),

-na dokumentach zgłoszeniowych składanych w trybie korekty/zmiany.

Kody zawodu podaje się w zależności od dokumentów zgłoszeniowych na:

–polu 01 „Kod wykonywanego zawodu” w bloku X – formularz ZUS ZUA „Zgłoszenie do ubezpieczeń/zgłoszenie zmiany danych osoby ubezpieczonej”,

–polu 02 – „Kod wykonywanego zawodu” w bloku V, dodatkowo zmienił się sam opis bloku V na: „Kod tytułu ubezpieczenia i kod wykonywanego zawodu” – formularz ZUS ZZA „Zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego/zgłoszenie zmiany danych”.

Warto zwrócić szczególną uwagę na klasyfikacje zawodów. Poszczególne profesje różnią się niewielkimi szczegółami, co może wprowadzać w błąd. W takiej warto zachować ostrożność i skupienie wpisując dane do formularza. Błędnie wypełniony dokument będzie musiał zostać skorygowany. Płatnik powinien zgłosić to na formularzu ZUS ZUA albo ZUS ZZA. W takim przypadku obowiązują ogóle zasady, które nakazują zawiadamianie ZUS o wszelkich zmianach w stosunku do wcześniej wykazanych w zgłoszeniu.

Kody zawodów można zaleźć na stronie GUS oraz na Portalu PSZ.