Informacje podatkowo-księgowe

Zmiany w systemie podatkowym

W zeszłym tygodniu Ministerstwo Finansów ogłosiło zmiany podatkowe, które planuje wprowadzić. Zmiany te mają zostać skonsultowane z zainteresowanym środowiskiem, w tym między innymi przedstawiciele księgowych i doradców podatkowych.

Zmiany, jakie ogłoszono dotyczą:

Obniżenia stawki podatku PIT

Ministerstwo Finansów ogłosiło chęć obniżenia stawki PIT z 17% na 12% w progu podatkowym 120 tys. zł. Zmiana ta dotyczyć ma osób rozliczających się na zasadach ogólnych.

Odliczenie zapłaconej składki zdrowotnej

Zmiana ta skierowana jest do osób rozliczających się według ryczałtu, podatku liniowego oraz karty podatkowej. Podatnicy będą mogli odliczyć od dochodu zapłaconą składkę zdrowotną do limitu – w przypadku liniowców limit wyniesie 8,7 tys. zł, ryczałtowców – 50% zapłaconych składek zdrowotnych. Natomiast dla podatników na karcie podatkowej limit wynosi 19% zapłaconej składki (dotyczy pomniejszenia podatku).

Likwidacja ulgi dla klasy średniej, ulgi na zabytki oraz ulgi abolicyjnej

Nowe zasady stosowania kwoty wolnej przy zaliczkach

Rozwiązanie ma zapewnić możliwość upoważnienia nawet 3 płatników (pracodawców, zleceniodawców, ZUS) do zmniejszania zaliczek na PIT o kwotę wynosząca 3600 zł. W przypadku 1 umowy kwota zmniejszająca podatek wyniesie 300 zł, przy dwóch – po 150 zł, a przy trzech – po 100 zł.

Rozwiązanie dla samotnych rodzicówPrzywrócenie możliwości wspólnego rozliczenia się z dzieckiem.

Wprowadzenie preferencji dla rodzin i dzieci

Proponowane jest zwiększenie kwoty zarobków, jakie może osiągnąć dziecko bez utraty preferencji podatkowych przez rodziców. Kwota ta obecnie wynosi 3089 zł i wzrosnąć ma do 16 061,28 zł w 2022 r. (12-krotność renty socjalnej). Proponowane jest także, by renty rodzinne małoletnich dzieci nie były doliczane do dochodów rodziców.

Dłuższy termin na JPK_PIT i JPK_CIT

Ministerstwo zdecydowało się na przesunięcie na 2025 rok wprowadzenia struktur JPK_PIT i JPK_CIT do Urzędów Skarbowych.

Zmiany te są proponowanymi zmianami, jakie Ministerstwo obecnie poddaje konsultacją społecznym. Ich ostateczny kształt może jeszcze ulec zmianie.

Koszty niepodatkowe (NKUP)

Każda firma, niezależnie od tego jaką ma formę działalności oraz skalę ponosi koszty. Koszty te są pośrednio lub bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością. Jednak tylko część z tych kosztów to koszty podatkowe, które obniżają podstawę opodatkowania.

Zgodnie z definicją, kosztami podatkowymi są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Koszt, który nie wpisuje się w wyżej przedstawioną definicję można zaliczyć do kosztów niepodatkowych. Tak poniesiony koszt nie obniża podstawy opodatkowania, a co za tym idzie podatek dochodowy nie ulega zmniejszeniu.

Kosztami uzyskania przychodu mogą być różne wydatki, przy czym będą one zależeć od tego, jaką prowadzi się działalność. W przypadku sklepów spożywczych kosztem uzyskania przychodu może być zakup alkoholu, który będzie stanowił towar firmy, natomiast w przypadku działalności informatycznej zakupu alkoholu na firmę nie można uznać jako kosztu podatkowego, bo nie ma on związku z prowadzoną działalnością. Oprócz kosztów pozornych, uzależnionych od prowadzonej działalności, do kosztów uzyskania przychodów nie możemy zaliczyć także tych kosztów, które zostały opisane w zamkniętym katalogu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do takich kosztów zalicza się między innymi kary umowne i odszkodowania, a także odsetki budżetowe.

Dłuższe terminy sprawozdawcze za 2021 rok

Sprawozdanie finansowe to jeden z najważniejszych raportów przedsiębiorstwa. Sporządza się je na koniec roku obrotowego i w zależności od jednostki, termin na jego sporządzenie jest różny. Ustawowe terminy wynikające z ustawy o rachunkowości to:

Zamknięcie ksiąg rachunkowych – nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia zdarzeń powodujących obowiązek zamknięcia,

Sporządzenie zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej za rok obrotowy – nie później niż do 85 dnia po dniu bilansowym,

Zakończenia inwentaryzacji składników aktywów – z wyłączeniem aktywów pieniężnych, papierów wartościowych, produktów w toku produkcji oraz materiałów, towarów i produktów gotowych, określonych w art. 17 ust. 2 pkt 4 – Do 15 dnia następnego roku obrotowego,

Sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego – nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego,

Zatwierdzenie rocznego sprawozdania finansowego – nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego.

10 marca 2022 r. w życie weszło rozporządzenie Ministra Finansów z 7 marca 2022 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia innych terminów wypełniania obowiązków w zakresie ewidencji oraz w zakresie sporządzenia, zatwierdzenia, udostępnienia i przekazania do właściwego rejestru, jednostki lub organu sprawozdań lub informacji, zgodnie z którym wydłuża się termin na:

Zamknięcie ksiąg rachunkowych – przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla jednostek sektora finansów publicznych posiadających osobowość prawną – przedłuża się o 1 miesiąc; przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla pozostałych jednostek- przedłuża się o 3 miesiące,

Sporządzenie zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej za rok obrotowy – przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla jednostek sektora finansów publicznych posiadających osobowość prawną – przedłuża się o 30 dni; przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla pozostałych jednostek- przedłuża się o 90 dni,

Zakończenia inwentaryzacji składników aktywów – z wyłączeniem aktywów pieniężnych, papierów wartościowych, produktów w toku produkcji oraz materiałów, towarów i produktów gotowych, określonych w art. 17 ust. 2 pkt 4 – przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla jednostek sektora finansów publicznych posiadających osobowość prawną – przedłuża się o 30 dni; przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla pozostałych jednostek- przedłuża się o 90 dni,

Sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego – przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla jednostek sektora finansów publicznych posiadających osobowość prawną – przedłuża się o 1 miesiąc, przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla pozostałych jednostek- Przedłuża się o 3 miesiące,

Zatwierdzenie rocznego sprawozdania finansowego – przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla jednostek sektora finansów publicznych posiadających osobowość prawną – Przedłuża się o 1 miesiąc; przesunięcie terminu zgodnie z rozporządzeniem dla pozostałych jednostek- przedłuża się o 3 miesiące.

Jak informuje Ministerstwo Finansów, przedłużenie powyższych terminów było odpowiedzią na postulaty księgowych i przedsiębiorców.

Pomoc humanitarna dla Ukrainy z 0% VAT

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 3 marca 2022 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych od 5 marca obniżony został podatek VAT w związku z sytuacją w Ukrainie. Rozporządzenie wprowadziło zerową stawkę podatku VAT na dla wszystkich nieodpłatnych dostaw towarów i świadczeń oferowanych na cele związane z pomocą ofiarom skutków działań wojennych w Ukrainie. Rozporządzenie jest ograniczone czasowo – 0% stawkę VAT będzie można stosować do 30 czerwca 2022 r. wyłącznie do określonych transakcji. Termin ten może jednak zostać przedłużony.

Obniżoną, zerową stawką VAT objęte zostały świadczenia realizowane na rzecz:

Agencji rezerw Strategicznych,
Podmiotów leczniczych oraz
Jednostek Samorządu Terytorialnego.

Są to podmioty stanowiące istotne ogniwo w organizacji pomocy i dystrybucji świadczeń niezbędnych dla ludzi w sytuacji powstania zagrożeń.

0% VAT zastosować będą mogły podmioty wyłącznie pod warunkiem zawarcia pisemnej umowy między podatnikiem, a jednym ze wskazanych wyżej podmiotów. Z zawartej umowy musi jasno wynikać, że darowane towary lub usługi będą związane z pomocą poszkodowanym w wyniku wojny w Ukrainie.

Jak wskazuje Ministerstwo Finansów – „umowa darowizny może mieć przykładowo postać podpisanego elektronicznie oświadczenia woli lub skanu odręcznie podpisanej przez darczyńcę umowy, przesłanych mailem do podmiotu, na rzecz którego wykonywane są nieodpłatne świadczenia. Przesłane w taki sposób dokumenty powinny być podpisane również przez odbiorców tych świadczeń. Z posiadanej dokumentacji powinno jasno wynikać, że oświadczenie woli zostało złożone przez obydwie strony.”

Termin wystawienia faktury

Podczas wystawiania faktur, oprócz zwrócenia uwagi na jej obowiązkowe elementy, należy także prawidłowo obrać jej termin wystawienia. Co do zasady, zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o VAT fakturę należy wystawić nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę. Termin ten dotyczy także wystawiania faktur zaliczkowych dokumentujących otrzymanie części lub całości zapłaty.

Od ogólnej zasady terminu wystawiania faktur, zgodnie z art. 106i ust. 3, 4 i 5 ustawy o VAT, są wyjątki. W niektórych przypadkach należy zastosować inne terminy wystawiania faktur:

Nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usług – w przypadku usług budowlanych lub budowlano-montażowych,
Nie później niż 60. dnia od dnia wydania towarów – w przypadku dostawy książek drukowanych (CN ex 4901 10 00, 4901 91 00, ex 4901 99 00 i 4903 00 00) – z wyłączeniem map i ulotek – oraz gazet, czasopism i magazynów, drukowanych (CN 4902). W przypadku dostawy ww. towarów, gdy umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, fakturę wystawia się nie później niż 120. dnia od pierwszego dnia wydania towarów,
Nie później niż 90. dnia od dnia wykonania czynności – w przypadku czynności polegających na drukowaniu książek (CN ex 4901 10 00, 4901 91 00, ex 4901 99 00 i 4903 00 00) – z wyłączeniem map i ulotek – oraz gazet, czasopism i magazynów (CN 4902), z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług,
Nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego, świadczenia usług: telekomunikacyjnych, wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, stałej obsługi prawnej i biurowej, dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

W przypadku gdy podatnik dokonał dostawy towaru w opakowaniu zwrotnym, pobierając kaucję za to opakowanie lub określając taką kaucję w umowie dotyczącej dostawy towaru, a opakowanie nie zostało zwrócone, fakturę wystawia się nie później niż:

7. dnia od określonego w umowie dnia zwrotu opakowania,
60. dnia od dnia wydania opakowania, jeżeli w umowie nie określono terminu zwrotu opakowania.

Split payment

Mechanizm podzielonej płatności, czyli tak zwany split payment to jeden ze sposobów zapłaty w obrocie gospodarczym. Jest on obowiązkowy od 1 listopada 2019 roku i dotyczy tylko niektórych transakcji.

Mechanizm podzielonej płatności polega na zrealizowaniu płatności za towar lub usługę specjalnym przelewem, podczas którego kwota płatności (brutto) jest rozdzielona na dwie odrębne kwoty – kwotę netto oraz VAT. Kwota netto trafia na rachunek sprzedawcy, natomiast kwota VAT trafia na specjalny rachunek VAT nabywcy. Rachunek VAT tworzony jest automatycznie przez bank jako dodatkowe konto, do każdego rachunku założonego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przelewy w ramach mechanizmu podzielonej płatności stosować mogą wyłącznie podatnicy VAT, którzy opłacają transakcje przelewem w PLN. Oznacza to, że mechanizmu nie mogą stosować:

konsumenci (osoby nieprowadzące działalności gospodarczej),
przedsiębiorcy, który otrzymują faktury bez kwoty podatku VAT (np. od podatników zwolnionych z VAT, w takim wypadku kwota brutto = netto),
przedsiębiorcy rozliczający transakcję gotówką lub za pomocą karty.

Warto jednak zwrócić uwagę, że mechanizm podzielonej płatności, w zależności od wartości transakcji i rodzaju towarów lub usług, których ta transakcja dotyczy, może być dobrowolny lub obowiązkowy.

Przedsiębiorcy, podatnicy podatku VAT, którzy kupują towary/usługi od innego przedsiębiorcy mogą opłacić fakturę przy zastosowaniu dobrowolnego mechanizmu podzielonej płatności. W ten sposób można opłacać zarówno wszystkie faktury od dostawców lub tylko wybrane (pozostałe regulować tradycyjnie). Wyjątkiem, przy zastosowaniu dobrowolnie mechanizmu podzielonej płatności, jest sytuacja, gdy dostawca zastrzeże w umowie, że nie chce stosować MPP. W takim przypadku zapłatę za towar lub usługę należy zrealizować w sposób tradycyjny.

Obowiązkowy mechanizm podzielonej płatności dotoczy sytuacji, gdy kontrahenci:

sprzedają lub nabywają towary lub usługi „wrażliwe”, czyli towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług

oraz jednocześnie

kwota należności ogółem z faktury, czyli wartość brutto całej faktury, przekracza 15 tys. zł.

Metoda podzielonej płatności jest obowiązkowa, nawet jeśli wyłącznie jedna pozycja na fakturze, której całkowita wartość brutto przekracza 15 tys. zł, dotyczy towarów lub usług wrażliwych. W takim przypadku płatność podzielona dotyczy wyłącznie kwoty należności z tytułu nabycia towarów lub usług wrażliwych. Pozostałą część należności można uregulować dowolnie – z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności luz przelewem tradycyjnym.

Stawka podatku CIT

Podatkiem CIT objęte są:

-osoby prawne (między innymi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjne, fundacje, stowarzyszenia, spółdzielnie),

-spółki kapitałowe w organizacji,

-jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej (między innymi wspólnoty mieszkaniowe, placówki oświatowe), z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej,

-spółki jawne mające siedzibę lub zarząd w Polsce, jeżeli wspólnikami tej spółki nie są wyłącznie osoby fizyczne i spółka nie złoży przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji o podatnikach podatku CIT oraz podatnikach podatku PIT posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku tej spółki,

-spółki komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd w Polsce,

-spółki komandytowe mające siedzibę lub zarząd w Polsce,

-podatkowe grupy kapitałowe (zarejestrowane w urzędzie skarbowym grupy składające się z co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających osobowość prawną, które funkcjonują w związkach kapitałowych i spełniają określone warunki),

-spółki niemające osobowości prawnej, mające siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Stawka podatku CIT wynosi 19% lub 9% podstawy opodatkowania. Z niższej, 9% stawki podatku, mogą w pierwszym roku swojej działalności skorzystać podatnicy, którzy dopiero rozpoczynają działalność gospodarczą, pod warunkiem, że firma nie powstała poprzez restrukturyzację, przekształcenie firmy osoby fizycznej lub spółki niebędącej osobą prawną w inny rodzaj działalności lub do firmy wniesiono przedsiębiorstwo (jego część albo składniki majątku) o wartości powyżej 10 tys. euro.

Dodatkowo z obniżonej stawki podatku CIT skorzystać mogą mali podatnicy, u których wartość przychodu ze sprzedaży brutto (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 2 mln euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł oraz podatnicy, u których przychody inne niż z zysków kapitałowych osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły netto kwoty 2 mln euro, przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy roku danego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Poniżej przedstawiamy kursy oraz limity, o których mowa powyżej:

-kurs z pierwszego dnia roboczego października 2021 roku – 4,5941 zł

limit – 9 188 000 zł

-kurs z pierwszego dnia roboczego stycznia 2022 roku – 4,5889 zł

limit – 9 178 000 zł

Po przekroczeniu limitów, o których jest mowa powyżej, w trakcie roku podatkowego, podatnik nie jest zobowiązany do korygowania dotychczasowych zaliczek na podatek CIT. Podatnik po przekroczeniu limitu zobowiązany będzie do zapłaty podatku według stawki 19% w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące, które ustalone były jeszcze w wysokości 9% stawki.

Dodatkowo podatnicy CIT, którzy spełniają pewne kryteria mogą opodatkować swoje dochody według zasad estońskiego CIT. O tej formie opodatkowania można przeczytać TUTAJ.

Zmiana formy opodatkowania

Nowy, 2022 rok, przyniósł wiele zmian w prawie podatkowym. W związku z tym wielu przedsiębiorców zastanawia się jaki sposób opodatkowania będzie dla nich najbardziej korzystny.

Aby dokonać zmiany formy opodatkowania, podatnik zobowiązany jest wypełnić formularz CEIDG w sposób papierowy (w urzędzie miasta lub gminy) lub elektroniczny, wysyłając formularz przez Internet. Zmianę formy opodatkowania należy zgłosić do dnia:

–20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód w roku podatkowym lub do końca roku podatkowego, jeśli pierwszy przychód został osiągnięty w grudniu danego roku podatkowego,

–20 stycznia, jeżeli w poprzednim roku podatnik wybrał kartę podatkową – wybierając inne formy opodatkowania.

Podatnicy, którzy dopiero rozpoczynają działalność gospodarczą, zobowiązani są do wyboru formy opodatkowania do dnia złożenia wniosku o wpis do CEIDG. Jeśli podatnik spóźni się z wyborem, zobowiązany jest do rozliczenia swoich dochodów według zasad ogólnych, czyli według skali podatkowej.

Od 2022 roku podatnicy nie mogą już wybrać opodatkowania swoich dochodów kartą podatkową. Ta forma opodatkowania mogą rozliczać się wyłącznie ci podatnicy, którzy tą formę opodatkowania wybrali na 2021 rok. Obecnie podatnicy mogą wybrać jedną z trzech form opodatkowania:

–zasady ogólne (skala podatkowa) – opodatkowanie dochodów według dwóch skal podatkowych 17% (w przypadku dochodów poniżej 120 000 złotych) i 32% (w przypadku dochodów powyżej 120 000 złotych). Dodatkowo w ramach tej formy opodatkowania, podatnik może skorzystać z wielu ulg podatkowych oraz kwoty wolnej od podatku (więcej na temat kwoty wolnej od podatku TUTAJ). W ramach tej formy opodatkowania, podstawą opodatkowania jest dochód, stanowiący różnicę między przychodami i kosztami,

–podatek liniowy – opodatkowanie całości dochodów według jednej stawki podatku w wysokości 19%. W ramach tej formy opodatkowania podatnicy nie mogą skorzystać z większości ulg podatkowych oraz z kwoty wolnej od podatku. W ramach tej formy opodatkowania, podstawą opodatkowania jest dochód, stanowiący różnicę między przychodami i kosztami,

–ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – z tej formy opodatkowania mogą skorzystać tylko ci podatnicy, których przychody nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym 2 000 000 euro. W ramach ryczałtu, do wyboru jest kilka stawek podatkowych. Stawki są zależne od rodzaju wykonywanej działalności. W ramach tej formy opodatkowania, podatnicy nie mogą od podstawy opodatkowania odjąć kosztów uzyskania przychodów.

Podczas wyboru formy opodatkowania, przedsiębiorcy powinni wziąć także pod uwagę składkę zdrowotną, która od 2022 roku jest różna w zależności od formy opodatkowania.

Kwota wolna od podatku

Od 2022 roku, w związku z wejściem w życie przepisów Polskiego Ładu, zmieniła się kwota wolna od podatku. Kwota wolna od podatku to roczna kwota dochodu, która nie podlega pod opodatkowanie. Od stycznia 2022 roku kwota ta wynosi 30 tysięcy złotych. Kwota zmniejszająca podatek, czyli kwota 17% od kwoty wolnej od podatku, wynosi 5 100 zł. Kwotę zmniejszającą (425 zł) podatek można potrącać także w miesięcznych zaliczkach na podatek dochodowy.

Kwota wolna od podatku dotyczy wyłącznie tych podatników, którzy rozliczają swoje dochody za pomocą skali podatkowej. Z tej preferencji podatkowej nie mogą skorzystać podatnicy, którzy opodatkowują swoje dochody za pomocą ryczałtu, podatkiem liniowym oraz kartą podatkową. Jeśli podatnik rozlicza swoje dochody według różnych form opodatkowania tj. na przykład według ryczałtu oraz według zasad ogólnych, to preferencja podatkowa w postaci kwoty wolnej od podatku jest rozliczana wyłącznie w stosunku do dochodów rozliczanych według skali podatkowej.

Warto zwrócić także uwagę na sytuację podatnika, który ma zatrudnienie w więcej, niż jednym miejscu. Takim podatnikom przysługuje tylko jedna kwota wolna od podatku, dlatego musza oni zgłosić do jednego ze swoich pracodawców, by kwota wolna nie była im potrącana. W przypadku niezłożenia rezygnacji i potrącania kwoty wolnej od podatku przy oby źródłach dochodu, podatnik zobowiązany będzie zwrócić kwotę wolną od podatku przy rozliczeniu rocznym.

W związku z wyższą, niż w zeszłym roku, kwotą wolną od podatku, dochód oraz podatek od dochodu przedstawia się następująco:

Potwierdzenie salda

Potwierdzenie salda jest jedną z podstawowych form inwentaryzacji. Tą formą inwentaryzacji objęte są należności z tytułu dostaw i usług. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o rachunkowości, inwentaryzacja należności, co do zasady, powinna zostać przeprowadzona na ostatni dzień roku obrotowego, natomiast termin i częstotliwość inwentaryzacji, uważa się za dotrzymane jeśli inwentaryzację rozpoczęto nie wcześniej niż 3 miesiące przed końcem roku obrotowego, a zakończono do 15 dnia następnego roku.

Drogą potwierdzenia salda inwentaryzuje się należności za wyjątkiem należności:

-spornych i wątpliwych,

-od osób nieprowadzących ksiąg rachunkowych,

-z tytułów publicznoprawnych.

Podatnicy zobowiązani są do inwentaryzacji swoich rozrachunków jedynie co do należności od kontrahentów. W wyznaczonym okresie to wierzyciel inicjuje uzgodnienie salda, natomiast dłużnik potwierdza je lub wskazuje rozbieżności.

Warto także wspomnieć, że ustawa o rachunkowości nie przewiduje tzw. milczących potwierdzeń sald. Oznacza to, że nawet w sytuacji, gdy w potwierdzeniu salda znalazła się informacja, że w przypadku nieotrzymania od kontrahenta potwierdzenia w ciągu np. 30 dni wierzyciel uznaje saldo za zgodne, to zapis taki nie jest skuteczny. Co ważne, ustawa nie zabrania także potwierdzania salda drogą e-mailową, jeżeli ta forma potwierdzania stanu wzajemnych rozrachunków została przez nich uzgodniona, a przekazane informacje zostaną odpowiednio uwierzytelnione.

W ustawie nie przewidziano formy potwierdzenia salda, natomiast w praktyce najczęściej stosuje się potwierdzenie salda składające się z dwóch części – „A” i „B”. Otrzymujący wezwanie (dłużnik) potwierdzenia salda – odcinek „A” zatrzymuje u siebie, a odcinek „B” odsyła wystawcy potwierdzenia. Wtedy też potwierdza saldo lub wykazuje rozbieżności.

Saldo powinno zostać podpisane przez osobę do tego upoważnioną. Osobą taką jest kierownik jednostki lub upoważniona przez kierownika osoba.