Meritoros

Ulgi podatkowe odliczane od podatku za 2022 rok – ulga prorodzinna i ulga abolicyjna

Podatnicy, którzy korzystają z opodatkowania na zasadach ogólnych w oparciu o skalę podatkową mają prawo do skorzystania z wielu ulg oraz odliczeń podatkowych. Przygotowując rozliczenie roczne podatku dochodowego warto zwrócić uwagę jakie ulgi nam przysługują i z których faktycznie możemy skorzystać. Ulgi dzielą się na te, które można odliczyć od dochodu oraz te, które można odliczyć od podatku.

Ulgi podatkowe, które można odliczyć od podatku

Ulga prorodzinna (ulga na dziecko)

Z ulgi skorzystają rodzice sprawujący władzę rodzicielską jak i również opiekunowie prawni, których dzieci:

Odliczenie ulgi na dziecko dotyczy łącznie obojga rodziców, mogą oni odliczyć od podatku kwotę ulgi prorodzinnej w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Aby skorzystać z ulgi prorodzinnej dochód nie może przekroczyć kwoty:

Kwota ulgi różni się w zależności od liczby wychowywanych dzieci:

Należy pamiętać, że do liczby dzieci wliczane są wyłącznie dzieci, którym przysługuje ulga. Na żądanie organów podatkowych, podatnik odliczający ulgę prorodzinną zobowiązany będzie przedstawić zaświadczenia konieczne do ustalenia prawa do odliczenia, takie jak: akt urodzenia, zaświadczenie z sądu rodzinnego, zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły pełnoletniego dziecka.

W przypadku gdy przysługująca ulga przekroczy podatek roczny, podatnik może otrzymać zwrot różnicy. Taki zwrot jest limitowany do wysokości sumy składek społecznych opłaconych przez podatnika rozliczającego ulgę.

Ulga abolicyjna

Ulga ta przysługuje podatnikom, którzy uzyskują przychodu z zagranicy. Do ustalenia kwoty ulgi abolicyjnej należy wyliczyć różnicę między metodą zwolnienia z progresją oraz metodą proporcjonalnego odliczenia i tak uzyskana różnica jest kwotą ulgi, którą można odliczyć od podatku w deklaracji rocznej.

Zmiana formy opodatkowania za 2022 rok

W związku ze zmianami podatkowymi w trakcie 2022 roku, ustawodawca dał prawo niektórym podatnikom na zmianę formy opodatkowania po zakończeniu roku.

Kto może zmienić formę opodatkowania?

Podatnicy, którzy w 2022 r. opodatkowywali swoje dochody podatkiem liniowym lub opłacali ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, mogą po zakończeniu roku wybrać opodatkowanie na zasadach ogólnych, czyli skalę podatkową. Aby jednak zmienić formę opodatkowania, podatnik nie może wcześniej złożyć deklaracji rocznej PIT-28 (PIT-28S) lub PIT-36L (PIT-36LS). Aby skorzystać ze zmiany formy opodatkowania należy złożyć do Urzędu Skarbowego deklarację PIT-36 (PIT-36S).

Zmiana formy opodatkowania – podatek liniowy

Zmianę opodatkowania na skalę podatkową mogą dokonać wyłącznie ci podatnicy, którzy korzystali z opodatkowania podatkiem liniowym przed 1 lipca 2022 r. Wszystkie dotychczasowe zaliczki za poszczególne miesiące (kwartały), które podatnicy powinni obliczać i wpłacać według stawki 19%, przy zmianie formy opodatkowania na skalę podatkową wykazują w deklaracji PIT-36 (PIT-36S) jako zaliczki należne. Nie należy przeliczać ich według skali podatkowej.

Zmiana formy opodatkowania – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Zmianę opodatkowania na skalę podatkową mogą dokonać wyłącznie ci podatnicy, którzy korzystali z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych przed 1 lipca 2022 r. Wszystkie dotychczasowe zaliczki za poszczególne miesiące (kwartały), które podatnicy powinni obliczać i wpłacać według stawek ryczałtowych, przy zmianie formy opodatkowania na skalę podatkową wykazują w deklaracji PIT-36 (PIT-36S) jako zaliczki należne. Nie należy przeliczać ich według skali podatkowej. Przy takiej zamianie formy opodatkowania, przed złożeniem zeznania rocznego, podatnicy zakładają podatkową księgę przychodów i rozchodów i na jej podstawie obliczają dochód z działalności gospodarczej na zasadach obowiązujących podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Zmiany w projekcie Krajowego Systemu e-Faktur

Czym jest Krajowy System e-Faktur (KSeF)?

Krajowy System e-Faktur (KSeF) jest proponowanym przez Ministerstwo Finansów programem informatycznym umożliwiającym wystawianie i udostępnianie ustrukturyzowanych faktur. Obecnie faktury ustrukturyzowane funkcjonują jako jedna z dobrowolnych form dokumentowania transakcji. Dowiedź się więcej na temat KSeF.

Wprowadzone zmiany

W związku z konsultacjami społecznymi, zostały zmienione założenia Krajowego Systemu e-Faktur:

Wdrożenie KSeF ma pozwolić optymalizację procesów fakturowych, obiegu dokumentów i wykorzystywanych przez przedsiębiorców systemów fakturowych. Poprawić ma się także efektywność kontroli podatkowych – organy podatkowe przy użyciu KSeF będą skuteczniej monitorować obrót oraz automatycznie kontrolować spójność między zadeklarowanym i zapłaconym podatkiem VAT.

Podatek od spadków i darowizn – nowe limity podatkowe

Dziedziczenie po bliskich spadku lub otrzymanie darowizny rodzi obowiązek podatkowy po stronie obdarowanego. Co do zasady, obowiązek podatkowy przy spadku powstaje z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu stwierdzającego nabycie spadku lub zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia przez notariusza, natomiast przy darowiźnie z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia. Z opłacenia podatku od spadków i darowizn można zostać zwolnionym, lecz pod pewnymi warunkami. Od 13 października 2022 roku obowiązują już nowe limity dotyczące zwolnień z podatku.

Nowe limity kwotowe

Podatkowi od spadków i darowizn nie podlega nabycie majątku w drodze spadku/darowizny o czystej wartości w kwocie nie wyższej, niż
– 10 434 zł – dla osób należących do I grupy podatkowej,
– 7 878 zł– dla osób należących do II grupy podatkowej,
– 5 308 zł – dla osób należących do III grupy podatkowej.

Grupy podatkowe

Wśród I grupy podatkowej wyróżnia się: małżonka, wstępnych (rodzice, dziadkowie, pradziadkowie), zstępnych (dzieci, wnuki, prawnuki), pasierba, ojczyma, macochę, rodzeństwo, teściów, zięcia, synową

Wśród II grupy podatkowej wyróżnia się: zstępnych rodzeństwa (np. dzieci siostry, wnuki brata), rodzeństwo rodziców (np. ciotki, wujowie), zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych (np. mąż wnuczki),

Wśród III grupy podatkowej wyróżnia się nabywców pozostałych.

Przy obliczaniu limitu, liczy się majątek otrzymany w ciągu 5 lat od jednej osoby łącznie. Opodatkowaniu podlega tylko kwota ponad wyżej podany limit. Jeśli otrzymany majątek nie przewyższa powyższych limitów, podatnik nie musi składać deklaracji podatkowej ani płacić podatku od spadków i darowizn.

Ile wynosi podatek?

Od 13 października 2022 r. skale podatkowe uległy zmianie i prezentują się następująco:

Kwota nadwyżki w złotówkachWysokość podatku
PonadDo
1) od nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej
 11 128 zł3%
11 128 zł22 256 zł333 zł 90 gr i 5% nadwyżki ponad 11 128 zł
22 256 zł 890 zł 30 gr i 7% od nadwyżki ponad 22 256 zł
2) od nabywców zaliczonych do II grupy podatkowej
 11 128 zł7%
11 128 zł22 256 zł779 zł i 9% od nadwyżki ponad 11 128 zł
22 256 zł 1 780 zł 60 gr i 12% od nadwyżki ponad 22 256 zł
3) od nabywców zaliczonych do III grupy podatkowej
 11 128 zł12%
11 128 zł22 256 zł1 335 zł 40 gr i 16% od nadwyżki ponad 11 128 zł
22 256 zł 3 115 zł 90 gr i 20% od nadwyżki ponad 22 256 zł

Deklaracja CIT-ST

Czym jest deklaracja CIT-ST?

Deklaracja CIT-ST sporządzana jest w celu ustalenia należnych jednostkom samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych. CIT-ST dotyczy tylko tych podatników, którzy posiadają zakłady (oddziały) położone na innych niż siedziba, obszarach jednostek samorządu terytorialnego.

Kiedy należy złożyć deklaracje CIT-ST?

Od 1 stycznia 2022 roku podatnicy zobowiązani są do złożenia deklaracji CIT-ST w terminie do dnia 31 marca każdego roku, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego.

W deklaracji uwzględnia się:

Gdzie należy złożyć CIT-ST?

Deklarację CIT-ST składa się jako załącznik do rocznej deklaracji CIT-8. W związku z tym, deklaracja składana jest do organu właściwego ze względu na siedzibę podatnika.

Spółka jawna

Spółka jawna to spółka prawa handlowego. Nie ma ona osobowości prawnej, przy czym posiada zdolność prawną, co oznacza, że spółka we własnym imieniu może zarówno nabywać prawa, jak i zaciągać zobowiązania.

Kto może być wspólnikiem spółki jawnej?

Wspólnikami spółki jawnej mogą być 

Warto zwrócić uwagę także na to, że nie można zawrzeć jednoosobowej spółki jawnej oraz jej wspólnikami nie mogą być spółki cywilne, które nie posiadają podmiotowości prawnej.

Jak założyć spółkę jawną?

Do powstania nowej spółki jawnej jest niezbędne zawarcie umowy spółki w formie pisemnej lub z wykorzystaniem elektronicznego wzorca udostępnionego w systemie S24 oraz wpis do rejestru KRS. Spółka powstaje z chwilą rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym.

ZUS i zgłoszenie do ubezpieczeń

Przy rozpoczęci działalności w ramach spółki jawnej nie trzeba składać dodatkowych zgłoszeń do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Informacja o zarejestrowaniu spółki zostanie przekazane przez KRS i urząd skarbowy do ZUS automatycznie i na tej podstawie ZUS zarejestruje spółkę jako płatnika składek.

Warto zauważyć, że jeśli w spółce jako wspólnicy występują osoby fizyczne, to każda ta osoba jest płatnikiem składek na własne ubezpieczenia, dlatego dodatkowo powinna ona zarejestrować się w ZUS i przekazać do dokumenty zgłoszeniowe.

Podatki w spółce jawnej

Spółka jawna jest podatnikiem na potrzebny podatku od towarów i usług (VAT).

Odmiennie jest z podatkiem CIT. Spółka jawna staje się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) dopiero w sytuacji, gdy:

Jeśli spółka nie podlega pod podatek CIT, podatnikami podatku dochodowego są wyłącznie poszczególni wspólnicy spółki. Dochody z tytułu udziału w spółce jawnej traktowane są na gruncie PIT jako dochody z działalności gospodarczej, co oznacza, że każdy ze wspólników rozpoznaje dochody w spółce jawnej w proporcji do przysługującego mu udziału w zysku spółki.

Prowadzenie działalności gospodarczej a praca na rzecz byłego pracodawcy

Pracownicy bardzo często zastanawiają się czy zatrudnienie w oparciu o umowę o pracę jest dla nich najkorzystniejszym rozwiązaniem. Zdarzają się sytuacje, w których prowadzenie własnej działalności i świadczenie usług na podstawie B2B pozwala osiągnąć więcej korzyści. Jednakże należy dokładnie przeanalizować kwestie związane z prowadzeniem działalności na rzecz byłego bądź obecnego pracodawcy, ponieważ nałożone zostały pewne ograniczenia w tej kwestii.

Na co powinna zwrócić uwagę osoba, która chciałaby zmienić formę zatrudnienia u pracodawcy z umowy o pracę na świadczenie usług B2B?

Forma opodatkowania a praca na rzecz byłego pracodawcy

Otwierając działalność należy dokonać wyboru formy opodatkowania. Podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma możliwość wyboru formy opodatkowania: na zasadach ogólnych według skali podatkowej, podatku linowego oraz ryczałtu od przychodu ewidencjonowanych. Ważne jest jednak to, że przedsiębiorca może stracić prawo do opodatkowania podatkiem liniowym oraz ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli uzyska przychody z działalności gospodarczej świadcząc usługi na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy. Dotyczy to jednak tylko takich usług, które przedsiębiorca wykonywał w ramach umowy o pracy lub spółdzielczego stosunku pracy (nie dotyczy umowy zlecenie oraz umowy o dzieło).  

Ograniczenie dotyczące opodatkowania tylko skalą podatkową nie trwa przez cały okres prowadzenia działalność.

Przedsiębiorca, których chce zmienić formę opodatkowana na podatek liniowy może tego dokonać dopiero w roku następującym, po roku, w którym rozwiązana została umowa o pracę. Nie może więc on skorzystać z podatku liniowego w tym samym roku, w którym wykonywał tożsame czynności na podstawie stosunku pracy.

Jeśli przedsiębiorca chce zmienić formę opodatkowania na ryczałt ewidencjonowany to może to zrobić dopiero po okresie dwóch lat od rozwiązania umowy o pracę. Z tej formy opodatkowania nie może skorzystać w roku, w którym był zatrudniony na umowę o pracę oraz w roku kolejnym.

Przykład: Przedsiębiorca zakończył umowę o pracę w roku 2023 i jednocześnie otworzył działalność świadcząc te same usługi dla swojego byłego pracodawcy. W roku 2023 musi on korzystać ze skali podatkowej. W 2024 roku będzie on mógł zmienić formę opodatkowania na podatek liniowy, a dopiero w roku 2025 będzie mógł skorzystać z ryczałtu.

Składki ZUS dla przedsiębiorcy wykonującego pracę dla byłego pracodawcy

Osoby otwierające działalność gospodarczą mogą skorzystać przez pierwsze 6 miesięcy z tzw. „ulgi na start”, a następnie przez 24 miesiące z preferencyjnych składek ZUS. W sytuacji, gdy, przedsiębiorca wykonuje te same czynności, które wykonywał na podstawie umowy o pracę dla byłego pracodawcy przed dniem rozpoczęcia działalności w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym, nie może skorzystać z wymienionych ulg. Przedsiębiorca jest zobowiązany do opłacania składek ZUS w pełnej wysokości.

Praca na rzecz byłego pracodawcy nie pozwala również na skorzystanie z tzw. „małego ZUSu plus”.

Pamiętajmy, że powyżej wymienione ograniczenia dotyczą sytuacji, w których przedsiębiorca osiąga przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, które są tożsame z usługami wykonywanymi w oparciu o umowę o pracę lub spółdzielczy stosunek pracy. Jeśli przedsiębiorca świadczy inne usługi i zakres jego obowiązków się zmienił, to ograniczenia dotyczące formy opodatkowania oraz ZUS go nie dotyczą. 

Skonto

Każde przedsiębiorstwo ceni sobie terminowe regulowanie zobowiązań, nieotrzymanie płatności na czas wiąże się nieraz z wieloma problemami w działalności. Skonto jest ciekawym rozwiązaniem, które może pomóc w utrzymaniu płynności w firmie.

Czym jest skonto?

Skonto oznacza procentowy rabat od wartości danej sprzedaży towaru bądź usługi, udzielany kontrahentom w zamian za opłacenie faktury przed wyznaczonym terminem – pod warunkiem, że zostało to ustalone to w warunkach płatności. Sprzedawca określa na fakturze np. 30 dniowy termin zapłaty, a jeżeli kupujący dokona zapłaty za fakturę szybciej np. w terminie 7 lub 14 dni to kwota faktury będzie niższa o przykładowo 3,5%. Wysokość skonta może również zależeć od szybkości zapłaty za fakturę, np. 3,5% za zapłatę do 7 dni, a 2% za zapłatę do 14 dni. Skonto jest obliczane od wartości brutto zakupionego towaru lub zrealizowanej usługi. Kupujący ma możliwość wyboru – albo zapłaci zgodnie z terminem płatności albo wcześniej, co umożliwia mu zapłatę niższej kwoty.

Umowa o udzielenie skonta

Umowa o udzielenie skonta nie może mieć formy ustnej. Informacja o wszystkich udzielonych obniżkach i rabatach musi znaleźć się na fakturze. Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT faktura powinna zawierać informacje o kwotach wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto. W momencie, gdy kontrahent spełni warunki umowy do uzyskania skonta, dokonując zapłaty we wcześniejszym terminie, jeszcze przed wystawieniem pierwszej faktury – przychód zostaje pomniejszony o procentową część skonta na rachunku. Jeśli faktura została już wystawiona przed jego udzieleniem, przychód zostaje pomniejszony na podstawie faktury korygującej skonto. Nie ma konieczności wystawienia drugiej faktury tylko w dwóch przypadkach:

· gdy zapłata nastąpi jeszcze przed wystawieniem faktury przez sprzedającego;

· gdy kontrahent nie zapłaci za fakturę wcześniej – czyli nie spełnia warunków do zastosowania skonta.

Skonto a podatki

Wysokość skonta wpływa ostatecznie na podatek dochodowy i VAT. Według art. 12 ust. 3 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych skonto nie może zostać potraktowane jako część kosztów uzyskania przychodów. Skonto za wcześniejsze opłacenie faktury należy rozliczyć w okresie rozliczeniowym, w którym pierwotna transakcja miała miejsce. W momencie, gdy podatnik jeszcze nie wie, czy zostaną zrealizowane warunki uzyskania skonta, wówczas składa deklarację z pełnymi kwotami faktury. Po uznaniu skonta podatnik będzie musiał złożyć korektę.

Skonto to świetne rozwiązanie na spóźniających się z opłatami za towary czy usługi kontrahentów. Udzielając rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty przedsiębiorca pokazuje, że ufa swoim kontrahentom oraz sam jest rzetelnym i uczciwym partnerem do współpracy.

Okres ochronny przed emeryturą

Czym jest okres ochronny przed emeryturą?

Okres ochronny przed emeryturą, inaczej nazwany ochroną przedemerytalną, ma na celu chronić osoby starsze przed ewentualnym zwolnieniem. Zgodnie z art. 39 Kodeksu pracy „pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku”.

Obecnie wiek emerytalny dla kobiet wynosi 60 lat, a dla mężczyzn 65 lat. Przepisy oznaczają zatem, że 56-letnie kobiety i 61-letni mężczyźni objęci są okresem ochronnym. W przypadku osób, które mają prawo do wcześniejszej emerytury, ochrona przedemerytalna zaczyna obowiązywać 4 lata przed osiągnięciem obniżonego wieku emerytalnego.

Powyższych przepisów nie stosuje się w przypadku uzyskania przez pracownika prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy lub w sytuacji ogłoszenia upadłości i likwidacji pracodawcy. Powyższe nie chroni także przed zwolnieniem dyscyplinarnym pracownika.

Warto także zauważyć, że w czasie okresu ochronnego przed emeryturą pracodawca nie może obniżyć pensji pracownika.

Umowa o pracę na czas nieokreślony, określony oraz umowa zlecenie

Okres ochronny przed emeryturą dotyczy wyłącznie osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony. Z ochrony tej nie mogą skorzystać osoby zatrudnione na umowie zlecenie i dzieło.

Warto także zauważyć, że w przypadku ochrony przedemerytalnej nie ma konieczności przedłużania umów o pracę zawartych na czas określony. Ochrona przedemerytalna, zgodnie z kodeksem pracy, nie polega na przedłużaniu terminowej umowy o pracę z mocy prawa do czasu osiągnięcia przez pracownika wieku emerytalnego ani na obowiązku pracodawcy przedłużenia umowy z pracownikiem do tego czasu.

Dodatkowo, należy zwrócić uwagę na to, że pracodawca może wypowiedzieć umowę o pracę nawet dzień przed dniem, w którym pracownikowi pozostaną 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego.

Ulepszenie środka trwałego a remont

Przedsiębiorstwa, które posiadają w swoim majątku środki trwałe bardzo często je remontują. Remont bardzo często mylony jest z ulepszeniem środka trwałego. W zależności od tego czy dany środek trwały był remontowany czy ulepszany, w różny sposób należy postąpić z poniesionymi kosztami.

Czym jest ulepszenie środka trwałego?

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z ulepszeniem środka trwałego ma się do czynienia, gdy podatnik spełni wszystkie poniższe punkty:

Zgodnie z wyjaśnienie Ministerstwa Finansów numer PO 3-722-160/94 z dnia 13 marca 1995 za ulepszenie uznaje się między innymi:

Czym jest remont środka trwałego?

Zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane art. 3 pkt 8 – remont to wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Pojęcie remontu nie zostało jednak zdefiniowanie w ustawach podatkowych, dlatego warto posiłkować się w tym zakresie interpretacjami podatkowymi (między innymi: 0111-KB2-1.4010.24.2022.2.PB , 0111-KDIB1-1.4010.490.2021.1.EJ IPPB5/423-641/12-3/RS), które przedstawiają remont jako podtrzymanie, odtworzenie wartości użytkowej środka trwałego. Według interpretacji remont jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów. Ulepszenie środka trwałego, oznacza, że zostaje on unowocześniony lub przystosowany do spełniania innych, nowych funkcji, zyskuje istotną zmianę cech użytkowych.

Jak rozliczyć powyższe wydatki?

Wydatki poniesione na ulepszenie środka trwałego powiększają wartość początkową środka trwałego i będą one stanowić koszt w ramach odpisów amortyzacyjnych.

Wydatki poniesione na remont środka trwałego, czyli przywrócenie jego pierwotnego stanu technicznego, można rozliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.